Jak wyleczyć dysleksję?

pobrane (1)Dysleksja to specyficzne zaburzenia w czytaniu i pisaniu. Najbardziej objawiają się one u dzieci w wieku szkolnym, gdy zaczyna ono uczyć się czytać i pisać. Bardzo ważne, aby nauczyciel lub rodzic szybko wychwycili problem i skierowali pociechę do poradni psychologiczno-pedagogicznej na specjalistyczne badania pod tym kątem. Tak, odpowiednio przygotowani pedagodzy sprawdzą, czy dziecko faktycznie ma dysleksję, a jeśli tak, to wskażą jak dziecku w tym pomóc.

Czy można leczyć dysleksję? Jak pomóc?

Problem z czytaniem i pisanie uwidocznia się z całą ostrością, gdy analizujemy nie tylko tak zwaną karierę szkolną uczniów z dysleksją od klasy I aż do ukończenia studiów lub karierę zawodową, ale także doświadczenia obejmujące całe ich życie. Diagnozując starszą młodzież i osoby dorosłe, możemy podczas wywiadu z rodzicami i samymi badanymi dokonać retrospekcji mającej na celu odtworzenie historii ich rozwoju. Jest to bardzo ważne źródło poznania istoty problemu, określane mianem diagnozy ontogenetyczno-klinicznej. Dzięki zdobytym w ten sposób informacjom możemy stwierdzić, iż osoby dyslektyczne od wczesnego dzieciństwa wykazywały w swoim zachowaniu drobne odchylenia od norm rozwojowych, na przykład późno zaczynały mówić, a jako uczniowie mający trudność z opanowaniem właściwego poziomu graficznego pisma (z dysgrafią), wyróżniali się jako „niezgraby”, co świadczy o stwierdzanym opóźnionym rozwoju funkcji językowych lub motorycznych w okresie dzieciństwa. W ich zachowaniu występowały zatem sygnały – niestety, nieodczytane przez opiekunów – zwiastujące stwierdzane później w badaniach diagnostycznych zaburzenia rozwoju psychomotorycznego i językowego zapowiadające wystąpienie specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu.

Jeżeli zaburzenia nie są wielkie, to zabawy i ćwiczenia pomogą usunąć problem. Ale problem zaniedbany będzie rósł wraz z dzieckiem. Zaleca się więc wstępne badania pod kątem ryzyka dysleksji, które rodzice mogą robić sami, posługując się różnego rodzaju testami. Dobrze byłoby, by takie badania robili także nauczyciele. Jeśli dziecko uzyskuje wyniki wskazujące na ryzyko dysleksji, powinno być od zaraz objęte opieką, zajęciami, zabawami wspomagającymi rozwój gorzej rozwijających się funkcji. Terapia pedagogiczna, aby była skuteczna, musi trwać 3–4 lata i powinna się zacząć już w zerówce lub w pierwszej klasie.

(Visited 6 times, 1 visits today)